// EN

I am a graphic designer, and I enjoy my job. I enjoy working with clients, understanding their needs, and finding visual solutions for a variety of projects. This part matters. But it is not the part that excites me the most.

What I enjoy more is being part of a community. Exploring the depths and the extremes of graphic design. Talking about it, learning it, questioning it, and sharing it — with other designers, and with people from completely different fields. I enjoy doing this together with others, making ideas visible, and opening conversations beyond the studio and beyond paid work.

For me, graphic design is not limited to office hours or paid work. It is a way of seeing, thinking, and participating in the world, a constant curiosity and engagement that shapes both my work and my life. A job is something you do for money. It has limits, routines, and expectations. And when graphic design is treated only as a job, the work starts to reflect that: safe, closed, predictable. But when graphic design becomes more than a job, it can take many forms — cultural, educational, collaborative, experimental. It can bring joy, curiosity, and a sense of belonging.

The lecture is an invitation to see graphic design not only as work, but as participation. As a way to be involved, grow together, and shape a shared space for learning, exchange, and exploration. We’re not graphic designers just from 9 to 5 during the weekdays; we’re graphic designers 24/7.

// GR

Κάτι παραπάνω από Μία Δουλειά

Είμαι γραφίστας και απολαμβάνω τη δουλειά μου. Μου αρέσει να συνεργάζομαι με πελάτες, να κατανοώ τις ανάγκες τους και να βρίσκω οπτικές λύσεις για μια ποικιλία έργων. Αυτό το κομμάτι έχει σημασία. Όμως δεν είναι αυτό που με ενθουσιάζει περισσότερο.

Αυτό που απολαμβάνω ακόμη περισσότερο είναι να είμαι μέρος μιας κοινότητας. Να εξερευνώ τα βάθη και τα άκρα της γραφιστικής. Να συζητώ γι’ αυτήν, να τη μαθαίνω, να την αμφισβητώ και να τη μοιράζομαι — με άλλους designers αλλά και με ανθρώπους από εντελώς διαφορετικούς χώρους. Να το κάνω αυτό μαζί με άλλους, να κάνουμε τις ιδέες ορατές και να ανοίγουμε συζητήσεις πέρα από το στούντιο και πέρα από την αμειβόμενη εργασία.

Για μένα, η γραφιστική δεν περιορίζεται στο ωράριο ή στην πληρωμένη δουλειά. Είναι ένας τρόπος να βλέπω, να σκέφτομαι και να συμμετέχω στον κόσμο — μια διαρκής περιέργεια και εμπλοκή που διαμορφώνει τόσο το έργο μου όσο και τη ζωή μου. Μια δουλειά είναι κάτι που κάνεις για τα χρήματα. Έχει όρια, ρουτίνες και προσδοκίες. Και όταν η γραφιστική αντιμετωπίζεται μόνο ως δουλειά, το αποτέλεσμα αρχίζει να το αντικατοπτρίζει: ασφαλές, κλειστό, προβλέψιμο. Όταν όμως η γραφιστική γίνεται κάτι περισσότερο από δουλειά, μπορεί να πάρει πολλές μορφές — πολιτιστικές, εκπαιδευτικές, συνεργατικές, πειραματικές. Μπορεί να φέρει χαρά, περιέργεια και ένα αίσθημα του «ανήκειν».

Η διάλεξη αποτελεί μια πρόσκληση να δούμε τη γραφιστική όχι μόνο ως εργασία, αλλά ως συμμετοχή. Ως έναν τρόπο να εμπλεκόμαστε, να εξελισσόμαστε μαζί και να διαμορφώνουμε έναν κοινό χώρο μάθησης, ανταλλαγής και εξερεύνησης. Δεν είμαστε γραφίστες μόνο 9 με 5 τις καθημερινές· είμαστε γραφίστες 24/7.