// EN

“In a car you’re always in a compartment, and because you’re used to it you don’t realize that  through that car window everything you see is just more TV. You’re a passive observer and it  is all moving by you boringly in a frame. On a cycle the frame is gone. You’re completely in  contact with it all. You’re in the scene, not just watching it anymore, and the sense of  presence is overwhelming.” ― Robert M. Pirsig, 

This presentation is proposed as a twenty-minute spoken reading situated between  philosophy, travelogue, practice-led research, and poetry. It takes as its point of departure  Pirsig’s assertion that motorcycling dissolves the perceptual frame, placing the rider fully  within the scene rather than outside it. This proposition is unfolded not as a metaphor alone,  but as a method for thinking, making, and attending through movement.

Drawing from an ongoing doctoral project, the reading is grounded in repeated motorcycle  journeys along the King’s Highway: an ancient route traversing layered landscapes, histories,  and temporalities. Riding is approached as a durational, embodied practice in which thought  arises through rhythm, repetition, vibration, and fatigue. Perception is shaped by exposure:  wind, sound, motion, and risk. The rider does not observe the world at a distance but remains  continuously implicated within it.

Interwoven with these field reflections are sensibilities drawn from the Beat movement. Jack  Kerouac’s spontaneous prose offers a poetics of flow, where writing, thinking, and moving  collapse into a single continuum. Travel becomes a mode of inquiry rather than a narrative  object, sustained by attentiveness and momentum rather than retrospection.

This flow is sharpened through the inclusion of Allen Ginsberg’s Howl, introduced not as a  countercultural reference but as a poetics of presence under pressure. Ginsberg’s breath driven lines articulate a condition in which the frame has already collapsed, and perception is  forced into utterance through intensity and exposure. Read alongside motorcycling, Howl offers a vocabulary for understanding presence not as calm immersion, but as something  enforced: maintained through endurance, rhythm, and sustained attention. Rather than presenting findings or conclusions, the proposed reading foregrounds process. It  treats research as something spoken, ridden, and felt, where meaning arises through being with the road, the machine, and the world. Within the conference theme of Poetry, the work  proposes scholarship itself as a poetic act: not illustrative, but generative; not  representational, but experiential.

// GR

«Μέσα σε ένα αυτοκίνητο βρίσκεσαι πάντα σε ένα διαμέρισμα, και επειδή το έχεις συνηθίσει δεν συνειδητοποιείς ότι μέσα από το παράθυρο του αυτοκινήτου ό,τι βλέπεις είναι απλώς περισσότερη τηλεόραση. Είσαι ένας παθητικός παρατηρητής και όλα περνούν μπροστά σου βαρετά, μέσα σε ένα κάδρο. Πάνω σε μια μηχανή το κάδρο εξαφανίζεται. Βρίσκεσαι σε πλήρη επαφή με τα πάντα. Είσαι μέσα στη σκηνή, δεν την παρακολουθείς απλώς πια, και η αίσθηση της παρουσίας είναι συντριπτική.» — Robert M. Pirsig

Η παρούσα παρουσίαση προτείνεται ως μια εικοσάλεπτη προφορική ανάγνωση που τοποθετείται ανάμεσα στη φιλοσοφία, το οδοιπορικό, την practice-led έρευνα και την ποίηση. Αφετηρία της αποτελεί ο ισχυρισμός του Pirsig ότι η οδήγηση μοτοσυκλέτας διαλύει το αντιληπτικό κάδρο, τοποθετώντας τον αναβάτη πλήρως μέσα στη σκηνή και όχι έξω από αυτήν. Η θέση αυτή αναπτύσσεται όχι μόνο ως μεταφορά, αλλά ως μέθοδος σκέψης, δημιουργίας και προσοχής μέσα από την κίνηση.

Αντλώντας από ένα εν εξελίξει διδακτορικό έργο, η ανάγνωση βασίζεται σε επαναλαμβανόμενα ταξίδια με μοτοσυκλέτα κατά μήκος της King’s Highway — μιας αρχαίας διαδρομής που διασχίζει πολυεπίπεδα τοπία, ιστορίες και χρονικότητες. Η οδήγηση προσεγγίζεται ως μια διαρκής, ενσώματη πρακτική, όπου η σκέψη αναδύεται μέσα από τον ρυθμό, την επανάληψη, τη δόνηση και την κόπωση. Η αντίληψη διαμορφώνεται μέσω της έκθεσης: στον άνεμο, στον ήχο, στην κίνηση και στο ρίσκο. Ο αναβάτης δεν παρατηρεί τον κόσμο από απόσταση, αλλά παραμένει διαρκώς εμπλεκόμενος μέσα σε αυτόν.

Υφασμένες μέσα σε αυτές τις επιτόπιες αναστοχαστικές καταγραφές είναι ευαισθησίες που αντλούνται από το κίνημα των Beat. Η αυθόρμητη πρόζα του Jack Kerouac προσφέρει μια ποιητική της ροής, όπου η γραφή, η σκέψη και η κίνηση συμπτύσσονται σε ένα ενιαίο συνεχές. Το ταξίδι μετατρέπεται σε τρόπο διερεύνησης και όχι σε αφηγηματικό αντικείμενο, συντηρούμενο από την προσοχή και τη δυναμική της ορμής και όχι από την αναδρομή.

Αυτή η ροή οξύνεται με την ενσωμάτωση του Howl του Allen Ginsberg, που εισάγεται όχι ως αντικουλτουρική αναφορά, αλλά ως μια ποιητική της παρουσίας υπό πίεση. Οι στίχοι του Ginsberg, καθοδηγούμενοι από την ανάσα, αρθρώνουν μια συνθήκη όπου το κάδρο έχει ήδη καταρρεύσει και η αντίληψη εξωθείται σε έκφραση μέσα από την ένταση και την έκθεση. Διαβασμένο παράλληλα με την εμπειρία της μοτοσυκλέτας, το Howl προσφέρει ένα λεξιλόγιο για να κατανοήσουμε την παρουσία όχι ως ήρεμη εμβύθιση, αλλά ως κάτι που επιβάλλεται: που διατηρείται μέσω της αντοχής, του ρυθμού και της παρατεταμένης προσοχής.

Αντί να παρουσιάζει ευρήματα ή συμπεράσματα, η προτεινόμενη ανάγνωση αναδεικνύει τη διαδικασία. Αντιμετωπίζει την έρευνα ως κάτι που εκφέρεται, οδηγείται και βιώνεται, όπου το νόημα αναδύεται μέσα από τη συνύπαρξη με τον δρόμο, τη μηχανή και τον κόσμο. Στο πλαίσιο της θεματικής του συνεδρίου «Poetry», το έργο προτείνει την ίδια την ακαδημαϊκή πράξη ως ποιητική χειρονομία: όχι εικονογραφική, αλλά γενεσιουργό· όχι αναπαραστατική, αλλά βιωματική.